Het erfgoed
Nederlands Franšais Deutsch English








De Sacramentskapel
Hier wordt de kwaliteit van de barokke beeldhouwkunst ten top gedreven, met name in de communiebank (W. Kerrickx en H.F. Verbruggen, 1695). Het materiaal is er zo natuurgetrouw bewerkt dat je haast zou vergeten dat het gebeeldhouwd marmer betreft. Schattige misdienaar-engeltjes aanbidden Jezus in de gedaante van brood en wijn, met de gepaste gestes komen aanbidden en Hem erkennen als het ware Lam van God.
Het naburige glasraam met zijn schitterend groen landschap; een meesterwerk van Jan de Labaer (1626) geeft in meerdere fasen het verhaal van Rudolf van Habsburg die zijn paard bereidwillig afstaat aan een priester om met des te meer spoed de laatste Sacramenten toe te dienen en de Heilige Communie te kunnen brengen aan een stervende.

De grafmonumenten
De Sint-Jacob is rijk aan grafmonumenten omdat zij in de 17de en 18de eeuw de parochiekerk van notabelen was. Andere monumenten zijn hier in de 19de eeuw beland.
Wie heeft er geen medevoelen met Anna-Marie van den Berg, die voor haar zoon, een kartuizer postulant, een ontroerend gedachtenismonument heeft laten beeldhouwen? De jonge, kaalgeschoren monnik gelijkt op het (echte) doodshoofd dat hij overweegt.
Wat te denken van de heer Cornelis Lantschot die omwille van zijn overvloedige aalmoezen en zijn ‘geweld'-ig gebed zelfverzekerd meende reeds rechten te kunnen laten gelden op een plaatsje in de hemel? Ooit al eens een veldheer gezien die, ofschoon wijselijk begiftigd met strategische brains en voorzien van een indrukwekkend wapenarsenaal, toch voor een doodsimpele vijand door de knieën gaat? Inderdaad, de markies del Pico de Velasco, eens bevelhebber van de citadel, stelt zich hier niet meer als een meerdere op, maar deelt het doodgewone lot van elke sterveling.

Enkele gefortuneerde families van de 17de eeuw bouwden een private grafkapel. De meest beroemde is die van P.P. Rubens en zijn familie in de oostelijke O.-L.-Vrouwekapel, voltooid 5 jaar na zijn dood, in 1645. Rubens zelf heeft het schilderij O.-L.-Vrouw door heiligen omringd dat om een of andere reden nooit tot bij zijn eigenlijke opdrachtgever geraakt is, voor zijn grafkapel bestemd; portretten van familieleden, laat staan van hemzelf, moet je er dan ook niet in zoeken. De familie Carenna van Milaan koos Sint-Carolus Borromeus van Milaan tot patroon, afgebeeld als patroonheilige van de pestlijders, door J. Jordaens.

De preekstoel
Lodewijk Willemssens (1675) laat de kuip dragen door vier vrouwelijke personificaties. De deugd van het Geloof wordt als voornaamste vooropgesteld, gesteund door de zoekende Waarheid en - meer concreet - door die wetenschap die de waarheid zoekt op levensbeschouwelijk vlak: de Theologie. Trouw aan de waarheid dient het geloof doorgegeven te worden door onderricht, zoals in de predikatie. Bijna geheel verborgen onder de trap houdt de Instructio oftewel de Onderrichting een spiegel in de hand met als begeleidende tekst: "Ziet erin en gij zult wijs worden". Bij het onderricht laat men de mensen zich spiegelen aan beroemde figuren die op een bepaald vlak een uitmuntend voorbeeld zijn. De vraag hierbij is dan ook: "Aan wie weerspiegelen wij ons?".








(c) 2016 MKA | vzw Monumentale Kerken Antwerpen
Groenplaats 21
2000 Antwerpen
Contact

Powered by ICOLEIS