Geschiedenis
Nederlands Franšais Deutsch English








De grondleggers van dit bedehuis zijn de paters augustijnen in het begin van de 16de eeuw. Doch de middenbeuk was nog niet volledig af, of ze werden al door de overheid wandelen gestuurd omwille van hun sympathie voor hun protesterende ordegenoot Maarten Luther. Margaretha van Oostenrijk zag de reeds geleverde bouwprestaties liever niet verloren gaan en wenste het bouwsel als parochiekerk te benutten. Als blijk van erkentelijkheid jegens de landvoogdes nam de parochie de patroonheilige van het Huis van Bourgondië, Sint-Andreas, over. Deze kreeg een verguld beeld bovenop de toren.

Maar dan was er 1566: de beeldenstorm brak los. De schutspatroon die nochtans in weer en wind had standgehouden, was tegen een dergelijke storm van protest(-antisme) niet opgewassen en ‘vloog' naar beneden. In 1585 keerde het tij en werd de kerk teruggegeven aan de katholieken, voor wie ze herbouwd en verruimd werd.
In 1755 stortte echter heel de bouwvallige toren in. Er kwam een barokke uitgave met een open (houten) lantaarn in de plaats. Bij de strijd om de onafhankelijkheid van België fungeerde de toren als uitkijkpost voor Koning Leopold I om de Hollandse bezettingstroepen in het Zuidkasteel gade te slaan.

De herinkleding na het Franse bewind vorderde snel o.m. door de recuperatie van een aantal kunstwerken van elders. Er kwamen ook twee nieuwe gevaarten binnen: het barokke hoofdaltaar, afkomstig uit de voormalige cisterciënzerabdij van St.-Bernardus te Hemiksem en de neobarokke preekstoel. Om herhaling van het scenario anno 1755 te vermijden, werd in 1962 de opnieuw bouwvallig geworden toren wijselijk afgebroken en werd er terug een nieuw stevig exemplaar opgetrokken. Nadien volgde een algehele restauratie van het kerkgebouw zodat de bezoeker nu van de kunstwerken kan genieten in een mooi opgepoetst kader.








(c) 2019 MKA | vzw Monumentale Kerken Antwerpen
Groenplaats 21
2000 Antwerpen
Contact

Powered by ICOLEIS